جمعه 23 شهریور 86 , ساعت 1:15 عصر
محبت و رابطه معنوى امام حسین(ع) با خداوند
متى غبت حتى تحتاج الى دلیل یدل علیک و متى بعدت حتى تکون الاثار هى التى توصل
الیک، عمیت عین لا تراک علیها رقیباو خسرت صفقة عبد لم تجعل من حبک نصیبا[2].
کى رفتهاى ز دل که تمنا کنمترا کى رفتهاى ز دیده که پیدا کنم تو را
دیل کارنگى نویسنده و سخنران شهیر انگلیسى مىگوید: بر خلاف آنچه که مىگویند
میان دو نفر دوست قید و شرطى نیست، من مىگویم هر چه محبت و دوستى میان دو نفر
بیشتر باشد به رعایت احترام، آداب و اخلاقیات انسانى باید بیشتر ملتزم و عامل باشند.[3]
 | | به آن نداشتند و چنان در راه اداى تکلیف و انجام وظیفه اسلامى و انسانى خود سرمست موفقیت و کامیابى بودند که به هیچ چیز دیگر نمىاندیشیدند. جائى که یاران و اصحاب امام(ع) چنین بودند آیا خود آن وجود سرشار و آن مصداق بارز «والذین آمنوا اشد حبا للّه»[8] چگونه بود؟ |
نوشته شده توسط سید | نظرات دیگران [ نظر]
لیست کل یادداشت های این وبلاگ
